Gaz veya sıvı yakıtın dağıtımı ve idaresi için bir yakıt dağıtım sistemi gereklidir. Yakıt pompası dağıtıcıları, taşınabilir kapları, depolama varillerini ve otomobilleri sıvı petrolle yeniden doldurmak için kullanılan aparatlardır. Petrol, motorin, benzin ve petrol bu yakıtlara örnektir. Benzinli yakıt dağıtıcıları, sentez gazı veya hidrojenle çalışan araç veya ekipmanları yeniden doldurarak gazların konumlar arasında daha kolay taşınmasını kolaylaştırır.
Bir dolum istasyonunda yakıt dağıtıcısı, kerosen ve biyodizel, benzin, benzin, dizel, CNG, CGH2, HCNG, LPG ve LH2 gibi biyoyakıtlar da dahil olmak üzere çeşitli yakıtları arabalara pompalayan bir cihazdır.
Yakıt pompası dağıtıcıları Tutmaları amaçlanan petrol türüne bağlı olarak farklı şekilde inşa edilirler. Uçuculuk, yanıcılık ve kaynama noktası gibi yakıt özelliklerinin dağıtıcı tasarımı ve kurulumu üzerinde büyük etkisi vardır. Tipik sıvı yakıt gruplandırmaları aşağıdakileri içerir:
Dizel, benzin ve kerosen, petrolden elde edilen yakıtlara örnektir. Doğrudan yanmanın aksine, sıvı petrol yakıtları, buharları bir ateşleme kaynağına temas ettiğinde tutuşur. Sıvı daha sonra buharlaşır ve buhar olarak varlığı sona erer. Gazyağı, otomobiller (benzin ve dizel) için birincil yakıt olmasının yanı sıra, ısıtma yakıtı, jet ve roket yakıtlarının bir bileşeni ve düşük sıcaklıkla ilgili sorunları önlemek için bir dizel katkı maddesi olarak kullanılır.
LPG ve CNG yanıcı yakıtlara örnektir. CNG'nin ana maddesi metan iken, LPG'yi izobutan ve propan oluşturur. Temiz yanma özellikleri, düşük kaynama sıcaklıkları nedeniyle sabit basınç gerektirir. Pişirme ve ısıtma, motorlu araçlar için yakıt olmasının yanı sıra CNG ve LPG'nin iki ek kullanım alanıdır.
Benzin yakıt dağıtıcılarına ek olarak araba yakıtı olarak veya yakıt katkı maddesi olarak kullanılan alkoller arasında etanol, bütanol ve metanol bulunmaktadır.
Alışılmadık veya özel sıvı yakıtların örnekleri arasında amonyak, biyodizel, sıvı hidrojen ve sentetik yakıtlar yer alır.
“Yakıt gazları” terimi, doğası gereği gaz halinde olan bazı yakıtları ifade eder. Bazen gaz brülörleri, ısıtıcılar ve sobaların yanı sıra otomobillere güç sağlamak için de kullanılırlar. Gazla aydınlatılan sokak lambaları, elektrikli sokak aydınlatmasının yaygın olarak benimsenmesinden önce yakıt gazı tüketiyordu.
Yakıt gazının iki ana grubu vardır:
Petrolün rafine edilmesinin bir yan ürünü olarak üretilen propan, bütan ve yeniden gaz haline getirilmiş LPG'yi içerir. Gaz sahası yataklarındaki doğal gaz yatakları doğası gereği sıkıştırılmamış formdaki doğal gazı veya CNG'yi içerir.
Yapay olarak, esas olarak gazlaştırma yoluyla üretilen yakıt gazlarını tanımlamak için kullanılan bir terim. Bu gazlar biyogaz, sentez gazı, odun gazı, su gazı ve kömür gazını içerir. Üretilen gaz, 20. yüzyılın ortalarına kadar tarihsel olarak yemek pişirme ve aydınlatma amacıyla kullanılmış olup, günümüzde yanmalı motorlar veya gaz türbinleri için yakıt olarak kullanılmaktadır.
30 Eki 2026
